TDV İslâm Ansiklopedisi
İslâm Ansiklopedisine başka bir sayfadan ulaştınız. Orijinal sayfaya ulaşmak için tıklayınız

Yeni elektronik ansiklopedi sitemizi denemek ister misiniz?


 .:: TDV İslâm Ansiklopedisi - MINORSKY, Vladimir Fedorovich ::.

cilt: 30; sayfa: 117
[MINORSKY, Vladimir Fedorovich - Christine Woodhead]


s. XII-XXVI; Yādnāme-i Irāni-yi Minorsky, s. XVII-XXXI [BSOAS, XXIX/3, s. 694-699]).

BİBLİYOGRAFYA:

V. Minorsky, Iranica: Twenty Articles, Hertford 1964, s. VII-XXVI; Seyyid Hasan Takīzâde - Mücteba Mînovî, Râhnümâ-yi Kitâb, Tahran 1345/1966, s. 3-15; Müctebâ Mînovî, Naķd-i Ĥâl, Tahran 1393, s. 429-442; Iran and Islam: In Memory of the Late Vladimir Minorsky (ed. C. E. Bosworth), Edinburgh 1971, s. V-IX; D. M. Lang, “Vladimir Fedorovich Minorsky”, BSOAS, XXIX/3 (1966), s. 694-699; I. Gershevitch, “Professor Vladimir Minorsky”, JRAS, 1-2 (1967), s. 53-57; J. A. Boyle, “Vladimir Minorsky”, JAH, I/1 (1967), s. 86-89; J. Aubin, “Vladimir Minorsky (1877-1966)”, SIr., V/1 (1976), s. 131-133; Hasan Eren, “Minorskiy”, TA, XXIV, 223.

Chrıstıne Woodhead  


MİNŞÂVÎ, Muhammed Sıddîk

(محمد صدّيق المنشاوي)

Muhammed b. Sıddîk el-Minşâvî (1920-1969)

Mısırlı hâfız ve kārî.

20 Ocak 1920’de Mısır’ın Sûhâc vilâyetine bağlı Minşât köyünde doğdu. Fertlerinin çoğu hâfız olan bir ailede yetişti. Babası, kıraat ve tecvidde Mısır’ın meşhur kurrâsından Şeyh Muhammed Rif‘at’ın takdirini kazanmış bir zattı. Minşâvî on bir yaşında Minşât’ta Muhammed en-Nemekî’nin yanında Kur’ân-ı Kerîm’i ezberledi. Kahire’ye giderek Muhammed Ebü’l-Alâ ve Muhammed Suûdî’den Kur’an ilimlerine dair dersler aldı. Babası ve amcası Ahmed es-Seyyid’le birlikte Kur’an tilâvet etmek üzere Mısır’da çeşitli yerlere seyahatler yaptı. “İmâmü’l-kāriîn” lakabıyla anılan Minşâvî’nin kendinden küçük iki kardeşi de güzel sesleri ve tilâvetleriyle tanınmış olup bunlardan Mahmûd Sıddîk el-Minşâvî halen Mısır’ın radyo istasyonlarında Kur’an okumayı sürdürmektedir.

1953 yılında Mısır Radyosu’nda Kur’an okumaya başlayan ve yurt dışı seyahatleriyle İslâm dünyasında tanınan Minşâvî’nin şöhreti kısa zamanda yayıldı. 1950’de Endonezya’ya, 1956’da Suriye’ye yaptığı seyahatler vesilesiyle kendisine liyakat nişanları verildi. 1950 yılında Kahire’de dâîler (vâiz, hatip ve mürşidler) günü münasebetiyle düzenlenen törende de birinci dereceden cumhuriyet nişanı ile ödüllendirildi. Asya, Afrika ve Avrupa’daki pek çok ülkeyi ve müslüman toplulukları ziyaret eden, gittiği yerlerde tilâvetiyle dinleyenleri etkilemeyi başaran Minşâvî Ocak 1969’da vefat etti.

Kur’an kıraati Minşâvî için bir iş değil bir misyondu. Kitleler ondan etkileniyor, dinleyenler huşûun zirvesine ulaşıyordu. Minşâvî’nin tatlı sesi ve disiplinli tilâveti kārîler için Kur’an’ı güzel okumanın örneğini oluşturdu. Onun Mısır ve diğer ülkelerin radyolarında kayda alınmış 150’den fazla tilâveti bulunmakta, ayrıca tertîl üzere okuduğu Kur’ân-ı Kerîm’in tamamı halen Mısır’da İzâatü’l-Kur’âni’l-Kerîm’de her gün yayımlanmaktadır.

BİBLİYOGRAFYA:

Şükrî el-Kādî, “li’ź-Źikrâ”, el-Cumhûriyye, Kahire 23.06.1987; Ahmed el-Bülk, Eşheru men ķaraǿe’l-Ķurǿâne fi’l-Ǿaśri’l-ĥadîŝ, Kahire 1992, s. 36-37; Mahmûd es-Sa‘denî, Elĥânü’s-semâǿ, Kahire 1996, s. 43, 92-94, 116, 119, 126, 127; MevsûǾatü aǾlâmi Mıśr fi’l-ķarni’l-Ǿişrîn, Kahire 1996, s. 419.

Saîd Murâd  


MİNTÛRÎ

(المنتوري)

Ebû Abdillâh Muhammed b. Abdilmelik b. Alî el-Kaysî el-Mintûrî (ö. 834/1431)

Kıraat âlimi.

Rebîülâhir 761’de (Mart 1360) doğdu. Nisbet edildiği Mintûr’un (Montoro) hangi Mintûr olduğu tam olarak bilinmemekle birlikte bu yerin Gırnata ile (Granada) Marya bölgesi arasındaki Mintûrî Kalesi olabileceği ileri sürülmüştür. Kelime bazı kaynaklarda Minsûrî (منثور) şeklinde verilmiştir. Mintûrî ayrıca Gırnâtî nisbesiyle de anılır. Kaynaklar, babası Ebû Mervân ve dedesi Ebü’l-Hasan Ali’yi de fakih olarak zikrettiğine göre Mintûrî’nin çocukluğunun ilmî bir aile ortamında geçtiği söylenebilir.

Mintûrî, Nasriyyetü’l-Yûsufiyye Medresesi’nde Gırnata müftüsü Ebû Saîd İbn Lüb’den kıraat, nahiv, lugat, fıkıh, hadis ve kelâm öğrendi. Daha sonra aralarında Ebû Bekir İbn Cüzey, Ebû Abdullah İbn Allâk, Ebü’l-Haccâc Yûsuf b. Ali el-Miknâsî, Ebü’l-Hasan İbnü’l-Eşheb, Muhammed b. Ömer el-Lahmî’nin de bulunduğu Endülüslü ve Faslı on dört kadar âlimden icâzet aldı. Ayrıca Merakeş, Marya, Tunus, İskenderiye, Kahire, Kudüs, el-Halîl, Mekke ve Medine’den yirmi beş kadar âlim kendisine icâzet belgesi göndermiş olup İbn Arafe, Zeynüddin el-Irâkī, Nûreddin el-Heysemî, İbnü’l-Mülakkın gibi isimler bu belgeleri düzenleyenlerden bazılarıdır. Tasavvufa dair bilgileri Gırnata’da şeyh İbn Bakī’den alan Mintûrî, yoğunlaştığı kıraat ilminde Ebû Abdullah Muhammed b. Ali el-Kīcâtî’den aldığı derslerle derinleşmiştir. Ömrünün sonuna kadar (yaklaşık kırk yıl) bu zattan istifade etmiş, kendisinden Kur’an ilimlerine dair 100 civarında eser dinlemiş ve icâzet almıştır. Talebeleri arasında Mevvâk, Râî el-Endelüsî, Vezir Ebû Yahyâ İbn Âsım ve Ebû Amr İbn Manzûr gibi âlimler yer alır. Mintûrî 4 Zilhicce 834’te (13 Ağustos 1431) vefat etti.

Eserleri. 1. Bernâmecü rivâyâtihî. Müellifin en önemli çalışması olup kendi dönemine kadar yaşamış âlimlerin biyografilerini ihtiva eden eserin bir nüshası el-Hizânetü’l-Haseniyye’de kayıtlıdır (nr. 1578). 2. el-MaķŧûǾâtü’ş-şiǾriyye fi’l-veśâyâ ve’l-mevâǾiž. Eserin nüshaları Rabat el-Hizânetü’l-âmme’de bulunmaktadır (nr. 1853, 2700). 3. el-Fevâǿidü’n-nevmiyye (el-Merâǿi’l-menâmiyye, el-Mübeşşirât). Rüya tabirleriyle ilgili olup bir nüshası Rabat el-Hizânetü’l-âmme’de kayıtlıdır (nr. 2700). 4. Şerĥu Recezi Ebi’l-Ĥasan b. Berrî (Muhammed Benşerîfe, s. 27).

Mintûrî’nin kaynaklarda adı geçen diğer eserleri de şunlardır: er-Râǿiķ fî nuśûśi’l-veŝâǿiķ, et-TaǾrîf bi’l-Ĥâfıž Ebî ǾAmr ed-Dânî, Rivâyetü Ebî Bekr Muĥammed b. ǾAbdirraĥîm el-İśbahânî, el-İdġāmü’l-kebîr li-Ebî ǾAmr b. el-ǾAlâ, İħtiyârü’ş-Şeyħ Ebî Muĥammed Mekkî b. Ebî Ŧâlib, el-CemǾ beyne ŧarîķayi’l-Ĥâfıž Ebî ǾAmr ed-Dânî ve’l-İmâm Ebî ǾAbdillâh b. Şüreyĥ, Ķırâǿatü Ĥumeyd b. Ķays el-AǾrec, Ķırâǿatü Süleymân b. Mihrân el-AǾmeş, Ķırâǿatü Sellâm b. Süleymân eŧ-Ŧavîl, Reyyü’ž-žamǿân fî Ǿadedi âyi’l-Ķurǿân, İħtiśârü’l-Ġuzeyrî ve tertîbühû Ǿale’s-süver, el-Eĥâdîŝü’l-Ǿavâlî, Kitâbü’l-Müselselât, Kitâbü’l-Ġarâǿib, Tuĥfetü’l-celîs ve buġyetü’l-enîs, el-Ĥikâyâtü’l-vaǾžiyyât, Ĥikâyâtü’l-muħtelifât.



Not: Sayfa başlangıcındaki maddenin pdf'sini gösterir